Na wsi w najlepszej sytuacji znajdowały się grupy ludności uprzywilejowanej. Należeli do nich sołtysi, rzadko pojawiający się w dobrach ziemskich, ale występujący w królewszczyznach i dobrach kościelnych, wybrańcy i lemani w królewszczyznach, zobowiązani do służby wojskowej i z tego względu zwolnieni od ciężarów feudalnych, a także młynarze i karczmarze, którzy należeli do najlepiej zarabiających grup ludności rzemieślniczej na wsi, a przy tym byli stosunkowo nisko obciążeni rentą feudalną.

Pozostali rzemieślnicy wiejscy łączyli zwykle swój fach z pracą na roli. Spośród pozostałych warstw ludności chłopskiej najlepiej powodziło się kmieciom, którzy w tym okresie stanowili zapewne także najliczniejszą grupę.

Więcej o społeczeństwie: prawo internetowe