Obok stroju roboczego, który składał się ze zgrzebnych portek i koszuli, wyrzuconej na wierzch i przypasanej paskiem, zjawiają się odświętne kaftany, długie sukmany z kołnierzem, fałdowane siermięgi. Używa się fantazyjnych nakryć głowy – filcowy, stożkowy kapelusz, czapa barania lub kapelusz ze słomy. Obowiązkowym uzupełnieniem ubioru staje się obuwie – nie tylko chodaki, ale także buty skórzane, często wysokie.

Kobiety trzymają się na ogół płóciennej białej odzieży, z nowymi fasonami i kolorami, pojawiały się również wełniane suknie. Warunku chłopskie były całkiem dobre. Bogatego chłopa trudno było po samym stroju odróżnić od mieszczanina czy nawet szlachcica.

Więcej o społeczeństwie: troika